ഇസ്ലാമും ഭരണകൂട നയങ്ങളും: യാഥാർത്ഥ്യം എന്ത്?
ലോകത്ത് 50-ലധികം മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ രാജ്യങ്ങളുണ്ട്. ഓരോ രാജ്യത്തും അവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയവും ഗോത്രീയവുമായ നിയമങ്ങളാണ് പലപ്പോഴും നടപ്പിലാക്കുന്നത്. ഇറാനിലോ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലോ നടക്കുന്ന മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങൾ ഇസ്ലാമിന്റെ പൊതുവായ നിയമങ്ങളല്ല. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തെ പോലീസ് കാണിക്കുന്ന ക്രൂരതയ്ക്ക് ജനാധിപത്യം എന്ന ആശയത്തെ ആരും കുറ്റം പറയാറില്ല. അത് ആ ഭരണകൂടത്തിന്റെ വീഴ്ചയാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ലിക് എന്ന് പേരിട്ട ഒരു രാജ്യം ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകൾ ആ മതത്തിന്റെ അധ്യാപനങ്ങളായി കാണുന്നത് യുക്തിസഹമല്ല.
ആതിഫ സാഹലിയുടെ വധശിക്ഷ നടന്നത് ഇറാനിലെ പ്രാദേശിക കോടതിയുടെ തെറ്റായ വിധിയിലൂടെയാണ്. ഇസ്ലാം മതം കർശനമായി നിരോധിച്ച കാര്യമാണ് പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവർക്ക് വധശിക്ഷ നൽകുക എന്നത്. ഇസ്ലാമിക നിയമപ്രകാരം (ശരിയത്ത്) ഒരാളെ വ്യഭിചാരത്തിന് ശിക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ അത്യന്തം കഠിനമായ തെളിവുകൾ (നാല് സാക്ഷികൾ നേരിട്ട് കണ്ടിരിക്കണം) ആവശ്യമാണ്. ആ കുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ നടന്നത് നീതിനിഷേധമാണെന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർ തന്നെ അന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഭരണകൂടം മതത്തെ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാക്കിയതിന്റെ ഇരയായിരുന്നു ആ പെൺകുട്ടി.
ഖുർആനിലെ വ്യക്തമായ ഒരു തത്വമാണ് മതത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ നിർബന്ധിത സ്വഭാവം പാടില്ല (La ikraha fid-deen) എന്നത്. വസ്ത്രധാരണം ഒരാളുടെ വ്യക്തിപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരിക്കണം എന്നാണ് ഭൂരിഭാഗം പണ്ഡിതന്മാരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. ഇറാനിലെ മോറാലിറ്റി പോലീസ് നടത്തുന്ന അതിക്രമങ്ങൾ ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല മറിച്ച് ആ രാജ്യത്തെ ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടം ജനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ്. ലോകത്തെ ഭൂരിഭാഗം മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട് എന്നത് ഇതിന് തെളിവാണ്.
ഇത്തരം ക്രൂരതകൾ നടക്കുമ്പോൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മുസ്ലിംകൾ നിശബ്ദരാണെന്ന വാദം തെറ്റാണ്. ഇറാനിലെ സ്ത്രീകൾ തന്നെയായിരുന്നു ആ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ആദ്യം തെരുവിലിറങ്ങിയത്. ലോകപ്രശസ്തരായ ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർ തീവ്രവാദത്തെയും ഭരണകൂട ഭീകരതയെയും തള്ളിപ്പറഞ്ഞുക്കൊണ്ട് ഫത്വകൾ (Religious decrees) പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ സമാധാനപരമായ ഇത്തരം ശബ്ദങ്ങളേക്കാൾ അക്രമം കാണിക്കുന്നവരുടെ ശബ്ദത്തിനാണ് മാധ്യമങ്ങൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.
ടോയ്ലെറ്റിൽ പോകുമ്പോൾ ചൊല്ലുന്ന പ്രാർത്ഥനയെ പരിഹസിക്കുന്നവർ കാണാതെ പോകുന്നത് അതിലെ ശുചിത്വ ബോധമാണ്. 1400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വ്യക്തിശുചിത്വത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിന് വലിയ ധാരണയില്ലാതിരുന്ന കാലത്താണ് പ്രവാചകൻ ശുചിത്വത്തിന് ഇത്രയേറെ പ്രാധാന്യം നൽകിയത്. അത് ഒരു മന്ത്രം എന്നതിലുപരി ഓരോ പ്രവൃത്തിയും ബോധപൂർവ്വം (Mindfully) ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
ഇസ്ലാമിനെ വിലയിരുത്തേണ്ടത് അറിവില്ലാത്തവർ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികൾ കണ്ടല്ല മറിച്ച് അതിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളായ ഖുർആനും പ്രവാചക ചര്യയും നോക്കിയാണ്. ഒരു കത്തി ഉപയോഗിച്ച് ഡോക്ടർ ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നു അതേ കത്തി ഉപയോഗിച്ച് ഒരാൾ കൊലപാതകവും നടത്തുന്നു. ഇവിടെ കുറ്റം കത്തിയുടേതല്ല അത് ഉപയോഗിക്കുന്നവന്റേതാണ്.
0 Comments