🧠 🚫 🌑സ്രഷ്ടാവ് ഭൗതികാതീതനാണെന്ന്

യുക്തിയുടെ സംശയം

സ്രഷ്ടാവ് ഭൗതികാതീതനാണെന്ന് പറയുന്നതോടെ വിശ്വാസിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അവസാനിച്ചു. ഭൗതിക വാദിക്ക് ഈ ഒരു പ്രിവിലേജ് ഇല്ല. അയാൾ പറയുന്നതെല്ലാം അയാൾ തെളിയിക്കണം. സത്തയിൽ ഒന്നല്ലാത്തവ തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടാകില്ല. ദൈവത്തെ ദൈവത്തിൻ്റെ സൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായിത്തന്നെ വേർതിരിക്കുകയാണ് ദ്വൈതവാദികൾ. എന്നാൽ ഏകദൈവത്തെ സ്ഥാപിക്കാനായി അവർ അക്രമാസക്തമായിപ്പോലും മാറുന്നു. രണ്ടു ദൈവമുണ്ടാകില്ല എന്നാൽ ദൈവവും സൃഷ്ടിയും രണ്ടാണ്. എന്നാൽ പിന്നെ അതും കൂടിയങ്ങ് ഒന്നാക്കണം അതല്ലേ യഥാർത്ഥ തൗഹീദ് ? ദൈവത്തെ എപ്പോഴും പരിശുദ്ധനായി നിലനിർത്താനാണ് ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിയെ സ്രഷ്ടാവിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ദൈവം പ്രവാചകൻ അടുത്തഅനുയായി എന്ന ഈ ശ്രേണിക്ക് വിശുദ്ധിയുടെ ഈ ശ്രേണിയും ലഭിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ദ്വൈതവാദം വരുന്നത്. ഉണ്മയായതെല്ലാം ദൈവമാകുന്നതോടെ ദൈവം തന്നെ അപ്രസക്തമായിപ്പോകുമെന്ന് മതവാദികൾക്കറിയാം.

മറുപടി

സത്തയിൽ ഒന്നല്ലാത്തവ തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടാകില്ല എന്ന വാദം യുക്തിപരമായി നിലനിൽക്കില്ല. ഒരു പ്രോഗ്രാമർ നിർമ്മിച്ച സോഫ്റ്റ്‌വെയറും പ്രോഗ്രാമറും സത്തയിൽ ഒന്നല്ല. ഒന്ന് ജൈവികമായ മനുഷ്യനും മറ്റൊന്ന് ഡിജിറ്റൽ കോഡുകളുമാണ്. എന്നാൽ അവ തമ്മിൽ സ്രഷ്ടാവ് സൃഷ്ടി എന്ന അഗാധമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഈ വേർതിരിവാണ് സോഫ്റ്റ്‌വെയറിനെ പ്രോഗ്രാമറുടെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്. അവ ഒന്നാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയറിന് സംഭവിക്കുന്ന ബഗ്ഗുകൾ പ്രോഗ്രാമറുടെ വൈകല്യമായി മാറും. ദൈവവും സൃഷ്ടിയും ഒന്നാണെന്ന് പറയുന്നതല്ല തൗഹീദ്. കാരണം പ്രപഞ്ചം പരിമിതമാണ് (Finite) ദൈവം അനന്തമാണ് (Infinite). അനന്തമായ ഒന്നിൽ പരിമിതമായ ഒന്ന് ലയിച്ചാൽ ആ പരിമിതികൾ ദൈവത്തിന്റെ സത്തയെ ബാധിക്കും. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ജനനവും മരണവും മാറ്റങ്ങളുമുണ്ട്. എല്ലാം ഒന്നാണെങ്കിൽ ദൈവത്തിന് ജനനവും മരണവും ഉണ്ടെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. ഇത് ദൈവമെന്ന സങ്കൽപ്പത്തിന് തന്നെ വിരുദ്ധമാണ്.

യഥാർത്ഥ തൗഹീദ് എന്നത് സ്രഷ്ടാവിനെ അവന്റെ എല്ലാ ഗുണവിശേഷങ്ങളിലും അതുല്യനായി (Unique) കാണുന്നതാണ്. സ്രഷ്ടാവിനെ സൃഷ്ടിയുമായി കലർത്തുന്നത് ഉണ്മയെ ഏകീകരിക്കലല്ല മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ഔന്നത്യത്തെ ഇടിച്ചുതാഴ്ത്തലാണ്. വിശുദ്ധിയും അധികാരശ്രേണിയും പ്രവാചകത്വത്തെയും വിശുദ്ധിയെയും ഒരു രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രം മാത്രമായി കാണുന്നത് ചരിത്രപരമായ പിശകാണ്. ഇസ്‌ലാമിൽ പ്രവാചകൻ എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ അംശമല്ല മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശവാഹകൻ മാത്രമാണ്. പ്രവാചകനെ ആരാധിക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാം കർശനമായി വിലക്കിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാവരും ദൈവത്തിന്റെ അടിമകളാണെന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യർക്കിടയിലെ സകല ശ്രേണികളെയും (രാജാവ് പ്രജ ഉയർന്ന ജാതി താഴ്ന്ന ജാതി) ഇസ്‌ലാം ഇല്ലാതാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ട് ദ്വൈതവാദം അധികാരം ഉറപ്പിക്കാനല്ല മറിച്ച് അധികാരം ദൈവത്തിന് മാത്രമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാനാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ദൈവം അപ്രസക്തമാകുമോ? ഉണ്മയായതെല്ലാം ദൈവമാകുന്നതോടെ ദൈവം അപ്രസക്തമാകും എന്ന നിങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണം ശരിയാണ്. ആ അപ്രസക്തതയിലേക്കാണ് അദ്വൈതം നയിക്കുന്നത്. എല്ലാം ദൈവമാണെങ്കിൽ പിന്നെ നന്മയും തിന്മയും ഇല്ല. കൊലപാതകിയും ഇരയും ഒന്നാകും. അവിടെ ധർമ്മത്തിന് (Ethics) പ്രസക്തിയില്ല. ദൈവം പ്രസക്തമാകുന്നത് അവൻ നീതിമാനും കരുണാനിധിയും ആയി സൃഷ്ടികളിൽ നിന്ന് വേറിട്ടു നിൽക്കുമ്പോഴാണ്. ആ വേർതിരിവാണ് മനുഷ്യനെ ഒരു ലക്ഷ്യബോധമുള്ളവനാക്കി മാറ്റുന്നത്. സ്രഷ്ടാവും സൃഷ്ടിയും ഒന്നാണെന്ന് പറയുന്നത് കടലും അതിലെ ഉപ്പും ഒന്നാണെന്ന് പറയുന്നത് പോലെയാണ്. എന്നാൽ കടലിന്റെ ആഴവും പരപ്പും ഉപ്പിന് അവകാശപ്പെടാനാവില്ല. ഉണ്മയുടെ ഉറവിടം ഒന്നാണെങ്കിലും സ്രഷ്ടാവിന്റെ പരിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ആ വേർതിരിവ് അനിവാര്യമാണ്. ദൈവത്തെ സൃഷ്ടിയുമായി ലയിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തലല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തെ മനുഷ്യന്റെ പരിമിതികളിലേക്ക് ചുരുക്കലാണ്. നന്മയെയും തിന്മയെയും തിരിച്ചറിയാനും നീതി നടപ്പിലാക്കാനും സ്രഷ്ടാവ് എന്ന സ്വതന്ത്രമായ ആധികാരികത നിലനിൽക്കേണ്ടതുണ്ട്. എല്ലാം ഒന്നാണെങ്കിൽ ഈ ലോകത്ത് നടക്കുന്ന കൊടിയ ക്രൂരതകളെയും അനീതികളെയും താങ്കൾ എങ്ങനെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാണുന്നത്? അത് ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിക്ക് മങ്ങലേൽപ്പിക്കില്ലേ?

Rauf Bovikanam